Πολύς ο λόγος (και η ντροπή δεν περισσεύει βλέπω...) τελευταία για το "ιδιώνυμο" με αφορμή τα προαγγελθέντα "μέτρα της κουκούλας".

Για να ξέρουμε για τι πράγμα μιλάμε, παραθέτω μερικές διευκρινίσεις:

Ο Ι.Γεωργάκης (Ποινικό Δίκαιο Διδασκαλία, εκδ. Αντ.Ν.Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 1991) αναφέρει σχετικά με το ιδιώνυμο έγκλημα:

"Η προσβολή ενός εννόμου αγαθού είναι συχνά δυνατό να γίνει με περισσότερους του ενός τρόπους ή κάτω από διαφορετικές περιστάσεις... Από αυτές αυτή που περιγράφει το βασικό τύπο του εγκλήματος ονομάζεται "βασικό έγκλημα"... Υπάρχουν όμως και μορφές εγκληματικής συμπεριφοράς οι οποίες παρότι έχουν σχέση με το αντίστοιχο βασικό έγκλημα δεν δύνανται να θεωρηθούν απλές παραλλαγές αυτού, διότι οι ιδιάζουσες περιστάσεις, υπό τις οποίες τελούνται, επηρεάζουν τόσο πολύ την ποινική τους υπόσταση και την κοινωνικοηθική τους απαξία, ώστε να αποκτούν σημαντική ιδιαιτερότητα. Σε αυτήν την περίπτωση γίνεται λόγος για "ιδιώνυμο έγκλημα", όπως π.χ. η σωματική βλάβη ανηλίκων σε σχέση με την απλή σωματική βλάβη."

Υπήρξε όμως και μια εποχή όχι τόσο μακρινή που ο όρος "ιδιώνυμο" ταυτίστηκε με τις ποινικές διώξεις των κομμουνιστών, αναρχικών κ.τ.λ. Εν συντομία η ιστορία έχει ως εξής:

Από την εποχή του Όθωνα ακόμη υπήρχαν νόμοι για την εκτόπιση εγκληματιών. Το 1917 με τον Ν.755 (υπάρχει μόνο στο Εθνικό Τυπογραφείο) και επί Βενιζέλου (ένας από τους "μεγάλους Έλληνες" του skai) οι διατάξεις αυτές τροποποιούνται ώστε να περιλαμβάνουν και τα πολιτικά φρονήματα. Ο νόμος οριστικοποιείται το 1929 (Ν.4229/1929 - νομοσχέδιο «περί μέτρων ασφαλείας του κοινωνικού καθεστώτος και προστασίας των ελευθεριών των πολιτών») και ισχύει μέχρι το 1936. Βασική πρόβλεψη είναι η εκτόπιση πολιτών λόγω πολιτικών φρονημάτων. Διεξοδικά σχετικά με τις εκτοπίσεις εκείνες δείτε εδώ. Και για μια σύνοψη εδώ.

Και επειδή νομικός είμαι και δεν έχω τόσο ταλέντο στη γραφή, πληρέστατη ανάλυση θα βρείτε εδώ

Επίσης ο Αρ.Χαραλαμπάκης λέει για το ιδιώνυμο ότι (Διάγραμμα Ποινικού Δικαίου, εκδ. Αντ.Ν.Σάκκουλα) έχει "ιδιαιτιερότητα ως προς τις περιστάσεις και την κοινωνικοηθική απαξία... Πρακτικές συνέπειες της διακρίσεως: Το ιδιώνυμο έγκλημα δεν μπορεί να συγκροτήσει σύνθετο έγκλημα. Επίσης σε περίπτωση καταργήσεως της διάταξης που προβλέπει την παραλλαγή εφαρμόζεται το βασικό έγκλημα, ενώ αν καταργηθεί η διάταξη που προβλέπει το ιδιώνυμο η πράξη μένει ατιμώρητη".

Κατά τον Ανρδουλάκη πάλι στα ιδιώνυμα εγκλήματα ισχύει ότι α) προσωπικοί λόγοι απαλλαγης από την ποινή, προϋποθέσεις της ποινικής διώξης κ.τ.λ. "ισχύοντα εν αναφορά προς βασικόν τι έγκλημα ισχύουν μεν και επί των παραλλαγών αυτού αλλά ουχί ως προς το ιδιώνυμον έγκλημα, β) το ιδιώνυμο έγκλημα δεν συγκροτεί σύνθετο έγκλημα, γ) το ιδιώνυμο έγκλημα δεν υπόκειται ούτε σε επιβάρυνση ούτε σε ελάφρυνση της ποινής εφόσον συντρέχουν και οι προϋποθέσεις των παραλλαγών του βασικού εγκλήματος"

Με δυο λογάκια και ευθέως:
Είναι προφανές ότι οι διατάξεις που εξαγγέλθηκαν για την κουκούλα δεν εισάγουν ιδιώνυμο έγκλημα. Φυσικά και όχι. Η αρχική πρόθεση ήταν να ποινικοποιηθεί η χρήση κουκούλας στις διαδηλώσεις (που θα ήταν όντως ένα ιδιώνυμο έγκλημα) και δυστυχώς πολλοί αχαρακτήριστοι, αδαείς και αμόρφωτοι περί των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων μας πολιτικοί βρέθηκαν να υποστηρίξουν αυτή την ανόητη πρόταση.

Ευτυχώς έγινε έγκαιρα κατανοητό ότι μια τέτοια ρύθμιση θα ερχόταν σε ευθεία αντίθεση με το ίδιο το Σύνταγμα, αφού ο κάθε Έλληνας πολίτης δικαιούται να λαμβάνει μέρος σε πορείες, διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις με κρυμμένο ή φανερό το πρόσωπό του κατά την επιθυμία του.

Αφήσαμε κατά μέρος λοιπόν το ιδιώνυμο και φτάσαμε εύκολα και αβασάνιστα στο να χαρακτηριστεί ως επιβαρυντική περίσταση στα τελούμενα αδικήματα της κλοπής, φθοράς ξένης ιδιοκτησίας κ.τ.λ. η χρήση κουκούλας. Δηλαδή κλοπή με κουκούλα και κλοπή χωρίς κουκούλα=διαφορετική ποινή. Βιασμός με κουκούλα και βιασμός χωρίς κουκούλα= άλλο πράμα το'να κι άλλο τ' άλλο...

Άλλα λόγια ν'αγαπιόμαστε...